Onze laatste maanden met z'n drietjes

Hoewel we ondertussen een prachtig nieuw hoofdstuk zijn begonnen in ons leven, wil ik eerst nog even terugkijken op de voorbije zes maanden. Onze laatste maanden met z'n drietjes.

We ontdekten dat we een zoontje zouden krijgen, waar we héél gelukkig mee waren. Een koningsdroom wordt het weleens genoemd. Voor ons was het inderdaad een droom die werkelijkheid werd. Het voelde meteen ook wel een beetje spannend en buiten mijn comfortzone: een dochtertje hebben zijn we intussen gewend, maar hoe zal het voelen om een zoontje te hebben? Op welke manieren zal dat verschillend zijn? En hoe zal ons leven eruitzien met twee kindjes? We'll see!

Intussen vierden we de tweede verjaardag van Julie. Wat wordt ze groot... ze is al làng geen baby meer. Die tweede verjaardag betekende de start van de terrible two's. Nee! Stop it! Kom! Onze Julie weet goed wat ze wil en ze weet het al goed aan ons te communiceren (of commanderen?). Om de kleinste dingen kan ze enorme driftbuien krijgen, waarbij ze zich op de grond gooit en dramatisch begint te huilen, haar speelgoed weggooit en begint te roepen/brullen. Maar ze kan ook heel erg lief zijn - dan komt ze bij ons op de schoot zitten, wil ze met ons knuffelen/spelen en wijkt ze geen seconde van onze zijde. We weten niet altijd even goed hoe we moeten reageren op haar driftbuien, maar ervoor zorgen dat haar buikje gevuld is, tijd vrijmaken voor haar dutjes en voldoende speeltijd met haar inplannen lijken alvast te helpen opdat ze zich goed voelt en blijft voelen. Schermtijd vormt dan weer een trigger: tijdens de schermtijd is ze poeslief (en gehypnotiseerd door het scherm), maar van zodra we het scherm uitzetten is de kans op een driftbui zéér groot. Er bestaat geen handleiding voor peuters, maar die van Julie beginnen we zo stilaan door te krijgen. En daar handelen we naar :-) want een happy Julie is een happy life voor ons.

Haar tweede verjaardag werd ook uitgebreid gevierd met de familie en ik had ter gelegenheid van haar verjaardag een documentaire/filmpje gemaakt van haar twee eerste levensjaren - een compilatie van videomateriaal dat we sinds haar geboorte hebben gemaakt. Wat vond ik het fijn om al dat videomateriaal opnieuw te bekijken en dat filmpje in elkaar te steken. Ik denk dat ik de finale montage al minstens 10 keer opnieuw heb bekeken. De kraamtijd, de newborn fase, elke mijlpaal... Ik ben blij dat we al die mooie momenten hebben vastgelegd en deze voor eeuwig kunnen herbekijken/koesteren.

Wat de zwangerschap betreft, bleven de zwangerschapsklachten helaas opnieuw heel lang duren. Van eind augustus tot eind december was ik in ziekteverlof. Ik werd er moedeloos van. Ik wou zo graag verder erin kunnen vliegen op werkvlak en had tal van ideeën voor Talentcorner, maar mijn lichaam wou niet mee. Extreme vermoeidheid, een geknelde zenuw, brandend maagzuur, appelflauwtes, slaapproblemen... Er kwam weer geen einde aan het lijstje. Tijdens de kerstvakantie moesten we hierdoor meerdere plannen afzeggen, maar we genoten wel van enkele fijne dagen bij Mamy in Oostende. Urenlang werken zat er de afgelopen maanden niet in voor mij, dus spendeerde ik tijdens mijn zwangerschap de uren waarop ik wél productief kon zijn aan het plannen van onze trouw, een vision board maken van onze droomwoning (we gaan misschien een huis laten bouwen!) en allerhande andere kleine to do's. Zo kon ik mij toch nog een beetje nuttig bezighouden.

Vanaf januari voelde ik me gelukkig beter en kon ik halftijds opnieuw aan de slag. Het feit dat we in januari door onze kapotte verwarmingsketel drie weken lang bij mijn ouders hebben gelogeerd (en dus veel hulp hadden met Julie en een beperkt huishouden) heeft daar zeker aan bijgedragen. Ik behaalde als coach mijn ICF certificatie, had enkele coachingtrajecten lopen en deed een eerste HR consulting project voor een KMO. Mijn batterijen laadden er meteen van op. Ik schreef me eveneens in voor een opleiding Stress- en Burnout Coaching die eind april van start zal gaan. Ik kijk er al naar uit! Ik ben ook heel dankbaar dat de zwangerschapsklachten beterden, omdat ik daardoor (eindelijk) een beetje kon genieten van mijn zwangerschap. Helaas duurde dit maar een week of drie, want een stevige griep voor mij en meteen nadien de windpokken voor Julie gooiden snel weer roet in het eten.

Thomas daarentegen heeft het jaar heel goed ingezet, want hij ontving bij ERA een award omdat hij in de top 10 zit van beste ERA makelaars in België. Hij staat zelfs op plaats 8. Trotse partner hier! :-) :-) Zo'n drukke job combineren met een gezinsleven is niet evident, dus ik ben heel blij voor Thomas dat hij toch zo'n mooie successen heeft kunnen boeken. Goed bezig schattie! We love you!

En nog iets heel leuks om deze blog mee te eindigen: ik werd op 7 december meter van Lucie <3 het jongste dochtertje van mijn goede vriendin Victoria en haar man Wout.